| تبليغات | X |
|
وقتی به دنیا میایی تو گوشت اذان میگن. وقتی میمیری برات نماز میخونن ببین چقدر کوتاهه فاصله ی اذان تا نماز!!!! خدایا ارامشی به من عطا کن تا بپذیرم انچه را که نمیتوانم تغییر دهم و شجاعتی به من ده تا چیزهایی را که میتوانم تغییر دهم و عقلی عطا ده که تفاوت میان این دو را تشخیص دهم زندگی مسابقه نیست زندگی یک سفر است و تو ان مسافری باش که در هر گامش ترنم خوش لحظه ها جاریست با دم زدن در هوای گذشته و نگرانی فرداهای نیامده زندگی را مگذار که از لابه لایه انگشتانت فرو لغزد و اسان هدر رود رویاهایت را فرو مگذار که ... بی انان زندگی را امیدی نیست وبی امید زندگی را اهنگی نیست! چه دلیل دارد ؟ که هنوز مهربانی را نشناخته است نمیداند در یک لبخند چه شگفتی هایی پنهان است! من بر انم که در این دنیا خوب بودن به خدا سهل ترین کار است و نمیدانم که چرا انسان تا به این حد با خوبی بیگانه است!!!
جواب شما چنده...؟ ۱:یکی دلش به ۱۰۰ دل بنده... ۲:یکی ۱۰۰ دل به یه دل میبنده... ۳:یکی دل به یه دل میبنده و تا اخر پایبنده... ۴:یکی دل به هیچ کی نمیبنده... ۵:یکی نمیدونه دلش به کی بنده!... ۶:یکی هر بار به یکی دل میبنده... ۷:یکی هم دلش اکبنده... شماره شما چنده.......؟ دل گوید(عشق) اورده ام! عقل گوید:عشق! ان دیگر چیست؟ دل:مفهوم بودن است! عقل:بودن؟بودن برای چه؟به کجا؟ دل:به ان بالا،تا اسمانها عقل:چه خوب!من هم میتوانم بیایم؟ دل:نه،ولی اگر خود را فراموش کنی با بالهای (ع)و (ش)و(ق) اری! عقل:یعنی چه؟چگونه؟ دل: (ع)عطر دلنشین ایمان است و عهد (ش)شیرینی اشنایی است،شراب است و شقایق (ق)قسم است و قول دوستی عقل:بالاتر هم هست؟ دل:اری،دوست داشتن.با (د) اغاز میگردد (د)دل پردرد است و دیوانگی و دیده سریز شدن از اشک (و)وادی درد است و وصف زیبایی و وصل عاشق و معشوق (س)سوگند است و سبوی نفس و ساغر عشق و سزاوار پرستیدن (ت)تبارک الله است و تاراج رفتن دلت و تپش قلب یادمون باشه که عشق مرکب مقصد است نه مقصد مرکب بعضی ادم ها شبیه قصری با دروازه های بزرگی هستن،اما داخلش که میری ناگهان پیشانیت محکم به دیوار میخوره چون درونش دو قدم هم نیست! گاهی هم بعضی ها دری کوتاه به نظر میرسند اما داخل قصر که میری با باغی بزرگ مواجه میشی...! از شبنم عشق خاک ادم گل شد۰۰۰ شوری برخاست و فتنه ای حاصل شد عشق پیشوندزندگی و وپسوندمرگ و سراغازافرینش و تعریف هر نفس است اشک رازیست لبخند رازیست عشق رازیست و . . . اشک ان شب،لبخند عشقم بود نجابت را از گل لطافت را از بهار عطش را از تابستان تنهایی را از پاییز پاکیزگی را از زمستان عشق را از اغماض ایثار را از عشق و دوست داشتن را از مادر بیاموزیم وقتی خدا داشت بدرقه ام میکرد بهم گفت: جایی که میری مردمی داره که میشکننت!نکنه غصه بخوری،من همه جا باهاتم!تو تنها نیستی! تو کوله بارت: عشق میزارم که بگذری... قلب میزارم که جا بدی... اشک میدم که همراهت باشه...و مرگ میدم!که بدونی برمیگردی پیشم...!
|
About
به نام تک درخت جنگل عشق
Archivesاسفند 1387آبان 1387 Links
سایت رسمی((حسین تهی)) |
